Metody finansowania bilansu platniczego

Waluty większości państw nie są utrzymywane przez inne państwa w postaci rezerw międzynarodowych, państwa te muszą finansować nadwyżki płatności nad należnościami (deficyt w bilansie płatniczym), oddając rezerwy międzynarodowe rządom zagranicznym i bankom centralnym. Deficyt bilansu płatniczego wiąże się ze zmniejszeniem rezerw międzynarodowych; nadwyżka w bilansie płatniczym oznacza przyrost rezerw międzynarodowych. W przeciwieństwie do walut innych państw, dolar amerykański i aktywa nominowane w dolarach stanowią ważny element rezerw międzynarodowych utrzymywanych przez inne państwa. Dlatego deficyt w bilansie płatniczym Stanów Zjednoczonych może być sfinansowany przez zmniejszenie ich rezerw międzynarodowych, zwiększenie zasobów rezerw międzynarodowych zagranicznych banków centralnych (aktywów dolarowych) lub na oba te sposoby. Analogicznie, nadwyżka w bilansie płatniczym Stanów Zjednoczonych może być sfinansowana przez zwiększenie ich rezerw międzynarodowych, zmniejszenie rezerw międzynarodowych zagranicznych banków centralnych lub w jeden i drugi sposób. W 1995 r. deficyt transakcji rezerw oficjalnych Stanów Zjednoczonych w wysokości 100 mld dol. został sfinansowany przez zwiększenie rezerw międzynarodowych o 10 mld dol.  i zwiększenie zagranicznych zasobów dolarów o 110 mld dol. Zadłużenie Stanów Zjednoczonych wobec rządów (banków centralnych) zagranicznych wzrosło netto o 100 mld dol. (wzrost zagranicznych zasobów w dolarach o 110 mld dol. minus wzrost rezerw międzynarodowych o 10 mld dol).